İnsanlığın var oluşundan itibaren insanlar bir şeylere sarılma veya tutunma lüzumunu hissetmişlerdir.Peygamberler vasytasıylada bazı toplumlar dinin veya inancın içeriğini yaşamışlar ve tatmışlardır.Oda Allah'a olan sevgidir.Lakin bazı toplumlar ise semavi dinler dışında bazı dinlere yönelmeleri örf ve adetlerinden kaynaklanır.Mesela uzak doğu insanı bir kısmı buda,bir kısmı hindu,bir kısmı Şamaniz dinine mensupturlar.Bu dinlerin inançlarında farklılıklar gösterilsede,ruhani boyutu birdir. Oda inanmaktır.Öbür dünyanın varlığına inanarak dünyadaki yaşamlarını yönlendirirler.Ceza ve mükafatı semavi dinlerde ön plana çıkarır.Dünyada ki yaptıklarının hesabını öbür hayatta verceğini bilir.Ve insan Allah'ın bıuruklarına ister istemez uymak zorunda kallır.Gerçekten inanç sahibi biri Allah'ın yasaklarından mümkün olduğu kadar uzak durmaya çalışır.Kısaca özetlersek,dünya yaşamında insanların mutlaka ve mutlaka bir şeylere tutunma isteği kendiliğinden oluşur.Tarihe geri baktığımızda bunları görürüz.