•Şamanizm: Bk. Mehmet Zeki Canan, Ansiklopedik Din ve İnanç Söslüğü (Dinler ve İnançlar Hakkında Özet Bilgiler Bölümü) s. 34, sözlük (Akşaman Maddesi): s. 6; Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s. 477; Bk. Age (Türklerin Dini Maddesi) s. 524; Bk. Age. ( Yakut şamanlığı Maddesi) s. 551; Bk. Orhan Hançerlioğlu, İslâm İnançları Sözlüğü s. 571; Bk. Ahmet Kahraman, Dinlar Tarihi s. 64-67;

Eski Türk Putları:

* Gök Tanrısı:

* Sular Tanrısı:

* Yer Tanrısı:

Bunlar birinci derecedeki tanrılar idi. İkinci derecedeki tanrılar bun­lara bağlı idiler.

Akana: Eski Şaman Türklerine ait tanrıça. Bk. Mehmet Zeki Canan, Ansiklopedik Din ve İnanç Sözlüğü s. 7;

Ak Din: Şamanlığın 20. Yüzyılda aldığı yeni ad. Bk. Mehmet Zeki Canan, Ansiklopedik din ve inanç sözlüğü s. 7; Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s. 25;

Akşaman: İyi ruhlarla yaşayan dinadamı. Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s. 28;

Angakok: eskimoların, şamanlarına verilen ad. Bk. Mehmet Zeki Canan, Ansiklopedik din ve inanç sözlüğü s. 10;

Arbağ: Büyü. Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s. 50;

Atasagun: Kutsal hekim-dinadamı (Kökten putçuluğun esin kaynağı). Bk. Orhan Hançerlioğlu, Dünya inançları sözlüğü s. 61;

Ay Han: Oğuz Han'ın göksel oğlu. Türk putçuluğunun önemli esin kaynaklarındandır. Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s. 68;

Ayı tanrı: Eski türklerde orman tanrısı. Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s. 68;

Bumçak: Göktanrıya giden kutsal yolun bekçi tanrılarından biri. (Digeri buzul Toyun). Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s. 93;

Burkan: Eski türklerde Budizm'e verilen ad. Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s. 92;

Burkat: Eski Türklerde puta verilen ad. Bk. Mehmet Zeki Canan, Ansiklopedik din ve inanç sözlüğü s. 29;

Cıgr: Savaş cinleri. Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s. 100;

Çor: Kötü ruh. Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s. 106;

Dağ Han: Oğuz Han'ın göksel oğlu. Türk putçuluğunun önemli esin kaynaklarındandır. Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s. 107;

Deniz Han: Doğa tanrısı olduğuna inanılan, Oğuz Han'ın küçük oğlu. Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s.113;

Ergenekon: Milâdî 1900'lerin başından beri Türk ırkçılarının malzeme olarak kullandıkları bir masal. Bk. Orhan Hançerlioğlu, Dünya İnançları Sözlüğü s. 141; Bk. Meydan Larousse s. 4/313;

Erlik Han: Yeraltı tanrısı. Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s.143;

Kam: Şamanlıkta dinadamı. Ermiş. Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s.237;

Oğuz Han: Eski türkler tarafından tanrılaştırılan kral. Çağdaş türk kök­ten putçuluğunun önemli esin kaynaklarındandır. Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s. 374;

Olcay Han: Yafes'in Oğuznamedeki adı. Bu kitapta adı geçen bütün kişiler türk putçuları tarafından kutsal sayılmaktadır. Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s.377; Ayrıca bk. Aynı dizin: Oğuz Han Maddesi.

Şaman: Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s.477; Bk. Orhan Hançerlioğlu, İslâm İnançları Sözlüğü s. 571;

Ülgen: Göktanrı. Bk. O. Hançerlioğlu, Dünya İnançları sözlüğü s. 533;